پِی یا شالوده یا فُنْداسیون یک بخش از ساختمان است که وظیفهٔ انتقال نیرو از ستون‌ها به زمین و خاک اطراف را بر عهده دارد. بر اساس نوع ساختمان و میزان نیروی وارده، بافت لایه‌ها و نوع خاک زمین و شرایط آب‌وهواییِ منطقه، می‌توان نوع (تیپ) و ابعاد فنداسیون را انتخاب و مشخص کرد.

عمق، طول و عرض پی‌ها به وزن ساختمان، تعداد طبقات و نوع خاک محل بستگی دارد.

پی‌ها بر اساس عمق و نوع عملکرد طبقه‌بندی می‌شوند. در حالت کلی چنانچه لایه مقاوم در عمق کمی از سطح زمین قرار گرفته باشد، پی در نزدیکی سطح زمین بنا می‌شود. در غیر این صورت برای رسیدن به لایه مقاوم، عمق پی افزایش می‌یابد.[۱]
بطور کلی پی‌ها را می‌توان به چهار دسته تقسیم کرد:

    • پی‌های کم عمق معروف به پی‌های سطحی(shallow foundation): پی‌هایی که نسبت عمق به عرض آن‌ها مساوی یا کمتر از یک باشد را پی سطحی می‌نامند دسته‌بندی‌های متفاوتی از پی‌های سطحی در مراجع مختلف یافت می‌گردد. باولز انواع کلی پی‌های سطحی را به صورت زیر تقسیم‌بندی می‌کند:
  • پی‌های منفرد: پی‌هایی که بار یک ستون منفرد یایک دیوار را حمل می‌کنند.
  • پی‌های مرکب: پی‌هایی که بار دو یا چهار ستون را حمل می‌کنند.
  • پی گسترده: نوعی شالوده است که بار چندین ستون با فواصل نامنظم یا چندین ردیف ستون موازی را حمل می‌کند و در زیر بخشی از ساختمان یا کل آن قرار می‌گیرد. پی‌های گسترده برای ساختمان‌هایی مورد استفاده قرار می‌گیرند که بر روی زمین‌های قابل تراکمی همچون خاک رس بسیار نرم، رسوبات آبرفتی و مواد خاکریز قابل تراکم بنا می‌شوند.

فونداسیون انواع مختلفی دارد که در آینده به آنها نیز اشاره خواهیم کرد.

 

پیمانکاری عزیزی آماده اجرای صفر تا صد ساخت ساختمان های شماست

برای اطلاعات بیشتر کلیک کنید

گردآوری شده در آسفالت کده

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *